در خطبه ی شریف غدیر به امام زمان (عج) توجه خاصی شده است و در سه فراز خطابه، پیامبر اکرم (ص) به وجود مبارک آن حضرت اشاره فرموده‌اند. در فراز اول می فرمایند:

چرا حادثه عظیم بیعت مردم با امام على (علیه السلام) با نام غدیر معروف شد؟

مرحوم علامه امینى در كتاب الغدیر خودنام راویان حدیث غدیر را به ترتیب زمان زندگى ذكر كـرده اسـت که عبارتند از

بخش اول: حمد و ثنای الهی بخش دوم: فرمان الهی برای مطلبی مهم بخش سوم: اعلان رسمي ولايت و امامت دوازده امام عليهم السلام بخش چهارم: بلند كردن اميرالمومنين عليه السلام بدست رسول خداصلی الله علیه و آله بخش پنجم: تاكيد بر توجه امت به مسئله امامت بخش ششم:

سال دهم هجرت بود و پیامبر از آخرین سفر حج خود باز می‌گشت، گروه انبوهی كه تعدادشان را تا صد و بیست هزار رقم زده اند او را بدرقه می‌كردند تا این كه به پهنه بی آبی به نام غدیر خم رسیدند.

من هر چه دارم از زیارت سیدالشهداء(ع) و قرآن دارم. » او که خود توسط امام حسین علیه السلام پرده های عالم غیب و ملکوت از پیش چشمانش برچیده شده و در توحید به آن قله های منیع دست یافته است می گوید:« ولایت مندک در توحید است و اصلاً وصول به مقام توحید و سیر صحیح

ولادت دهمین گلبرگ آسمانی، آیینه‏ ی عصمت، هادی امّت، اسوه‏ ی مجد و شرافت، نای پرخروش ولایت، ناخدای کشتی هدایت، حضرت امام هادی (ع) بر پیروان ولایت خجسته باد.

امام هادی علیه السلام به عیادت یکی از اصحاب خود که بیمار بود، آمدند در حالی که آن شخص از ترس مرگ، گریه می کرد و بی تابی می نمود. امام به او فرمود:

امام هادی(ع): همانا برای خداوند بقعه‌هایی است که دوست دارد در آنها به درگاه او دعا شود، و دعای دعاکننده را به اجابت رساند، و حائر حسین(علیه السلام) یکی از آنهاست.