11. قال الامام الکاظم علیه السلام:

1- صَلَاةُ النَّوَافِلِ قُرْبَانٌ إِلَى اللَّهِ لِكُلِّ مُؤْمِنٍ = نماز مستحبى سبب نزديكى‏ هر مؤمن به خداست.

2- وَ الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ = و حج جهاد هر ناتوان است .

3- وَ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ زَكَاةٌ وَ زَكَاةُ الْجَسَدِ صِيَامُ النَّوَافِلِ = و براى هر چيزى زكاتى باشد و زكات بدن، روزه‏هاى مستحبى است.

4- وَ أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ انْتِظَارُ الْفَرَجِ= و برترين عبادت پس از شناخت [خدا]، انتظار فرج است.

5- وَ مَنْ دَعَا قَبْلَ الثَّنَاءِ عَلَى اللَّهِ وَ الصَّلَاةِ عَلَى النَّبِيِّ (ص) كَانَ كَمَنْ رَمَى بِسَهْمٍ بِلَا وَتَرٍ = و هر كس قبل از ستايش خدا و صلوات بر پيامبر (صلّى اللَّه عليه و آله) دعا كند، همانند مردى باشد که بدون كمان، تير اندازد

6- وَ مَنْ أَيْقَنَ بِالْخَلَفِ جَادَ بِالْعَطِيَّةِ= و هر كه به جایگزین شدن مال، يقين داشته باشد در عطا، گشاده دستى كند.

7- وَ مَا عَالَ امْرُؤٌ اقْتَصَدَ = و مرد ميانه‏رو، مستمند نشود.

8- وَ التَّدْبِيرُ نِصْفُ الْعَيْشِ= و تدبير نيمى از زندگى است.

9- وَ التَّوَدُّدُ إِلَى النَّاسِ نِصْفُ الْعَقْلِ = و دوستى با مردم نيمى از خرد است.

10- وَ كَثْرَةُ الْهَمِّ يُورِثُ الْهَرَمَ = و غم بسيار پيرى ببار آورد.

11- وَ الْعَجَلَةُ هِيَ الْخُرْقُ = و شتاب همان بدرفتارى است.

12- وَ قِلَّةُ الْعِيَالِ أَحَدُ الْيَسَارَيْنِ = و نانخور كم يكى از دو آسانى است.

13- وَ مَنْ أَحْزَنَ وَالِدَيْهِ فَقَدْ عَقَّهُمَا = و هر كه پدر و مادرش را غمگين سازد بى‏گمان آنان را آزرده است.

14- وَ مَنْ ضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى فَخِذِهِ أَوْ ضَرَبَ بِيَدِهِ الْوَاحِدَةِ عَلَى الْأُخْرَى عِنْدَ الْمُصِيبَةِ فَقَدْ حَبِطَ أَجْرُهُ = و هر كس هنگام مصيبت دستش را بر رانش كوبد يا دستش را بر دست ديگرش بزند(بی تابی کند) پاداشش تباه شود.

تحف العقول، ص 425.

 

12. قال الامام الکاظم علیه السلام:

اَلمُومِنُ مِثلُ کفَّتي الميزانِ کلَّما زيدَ في ايمانِهِ زيدَ في بَلائِهِ.

 

مؤمن همانند دو کفه ترازوست. هرگاه به ايمانش افزوده گردد، به بلايش نيز افزوده مي گردد.

تحف العقول، ص 408.

 

13. قال الامام الکاظم علیه السلام:

تَفَقَّهُوا فی دینِ اللّهِ فَإِنَّ الْفِقْهَ مِفْتاحُ الْبَصیرَةِ، وَ تَمامُ الْعِبادَةِ وَ السَّبَبُ إِلَی الْمَنازِلِ الرَّفیعَةِ وَ الرُّتَبِ الْجَلیلَةِ فِی الدّینِ وَ الدُّنْیا، وَ فَضْلُ الْفَقیهِ عَلَی الْعابِدِ كَفَضْلِ الشَّمْسِ عَلَی الْكَواكِبِ، وَ مَنْ لَمْ یتَفَقَّهْ فی دینِهِ لَمْ یرْضَ اللّهُ لَهُ عَمَلاً.

 

در دین خدا دنبال فهم عمیق باشید، زیرا كه فهم عمیقِ دین، كلید بصیرت و بینایی و كمال عبادت و سبب تحصیل درجات بلند و مراتب بزرگ در امور دین و دنیاست.

و برتری فقیه بر عابد، مانند برتری آفتاب است بر كواكب، و كسی كه در دینش فهم عمیق نجوید، خداوند هیچ عملی را از او نپسندد.

تحف العقول، ص 434.

 

14. قال الامام الکاظم علیه السلام:

من استوى يوماه فهو مغبون و من كان آخر يوميه خيرهما فهو مغبوط و من كان آخر يوميه شرهما فهو ملعون و من لم يعرف الزيادة فی نفسه فهو فى النقصان و من كان إلى النقصان فالموت خير له من الحياة.

 

هر كس كه (كردار نيك) دو روزش برابر باشد مغبون گشته است، و كسى كه پايان دو روزش بهترين لحظات آن دو روزش باشد همه آرزوى او را كشند و بر او رشك برند، شخص كه آخر دو روزش بدترين اوقات آن دو روز باشد، از نيكى و رحمت خدا دور شده است. و آن كس كه بهتر شدنى در خود یابد، پس او رو به كاهش نهاده، و كسى كه رو به كاهش باشد، مرگ برايش از زندگانى بهتر است.

کشف الغمه، ج 2، ص 252.

 

15. قال الامام الکاظم علیه السلام:

لَیسَ مِنّا مَن لَم یُحاسِب نَفسَهُ فی کُلِّ یَومٍ فَاِن عَمِلَ خَیراً اِستَزادَ اللهَ مِنهُ وَ حَمِدَالله َ عَلَیهِ وَ اِن عَمِلَ شَرَاً اِستَغفَر، اللهَ مِنهَ وَ تابَ اِلَیهِ.

 

امام كاظم عليه السلام مي فرمايند:

از ما نيست كسي كه هر روز به حساب نفس خود نرسد پس اگر كار خوبي انجام داده بود خدا را شكر كند و از خدا بخواهد كه آن كار را بيشتر و بهتر بتواند انجام دهد و اگر كار بدي انجام داده بود استغفار و توبه نمايد.

كافي، ج2، ص 453.

 

16. قال الامام الکاظم علیه السلام:

ان الانبياء و اولاد الانبياء و اتباع الانبياء خصوا بثلاث خصال: السقم في الأبدان، و خوف السلطان، و الفقر.

 

همانا پیامبران و فرزندان انبیاء و پیروان آنها به سه خصلت اختصاص دارند:

بیماری در بدن ها، و ترس از سلطان (طاغوت ها) و فقر.

الاختصاص، ص 213.

 

17. قال الامام الکاظم علیه السلام:

المعروف غل لا يفكه إلا مكافأة أو شكر،

لو ظهرت الاجال افتضحت الامال،

من ولده الفقر أبطره الغنى،

من لم يجد للاساءة مضضا لم يكن للاحسان عنده موقع.

 

احسان کردن به دیگران مانند غل و زنجیری است بر گردن احسان شده، که بیرون نمی آورد آن را مگر احسان نمودن در مقابل این احسان و یا شکر نمودن آن.

اگر اجل ها و انتهای عمر ظاهر و آشکار شود، آرزوها رسوا شود.

کسی که در فقر و تنگدستی به دنیا آمده، توانگری و دارایی او را سرگشته و سرمست کند.

کسی که از بد کردن به او در خود احساس ناراحتی نمی کند، احسان و نیکی هم در نزد او جایگاه ندارد.

بحار، ج 78، ص 333.

 

18. قال الامام الکاظم علیه السلام:

الحمية رأس الدواء و المعدة بيت الداء.

 

پرهیز، سر سلسله داروهاست و معده، خانه ی دردهاست.

مکارم الاخلاق، ج 2، ص 209.

 

19. قال الامام الکاظم علیه السلام:

لا تستکثروا کثیر الخیر و لا تستقلوا قلیل الذنوب فإن قلیل الذنوب یجتمع حتى یکون کثیرا و خافوا الله فی السر حتى تعطوا من أنفسکم النصف، و سارعوا إلى طاعة الله و اصدقوا الحديث و أدوا الأمانة فإنما ذلك لكم و لا تدخلوا فيما لا يحل فإنما ذلك عليكم.

 

خیر بسیار (مانند طاعت و بخشش زیاد) را بسیار نشمارید و گناه اندک را کم نشمارید، زیرا گناه اندک انباشته مى شود و زیاد می گردد، و در نهان از خدا بترسید تا از خود انصاف دهید (به حق قضاوت کنید اگر چه به زیانتان باشد، و چنین نکند جز کسى که در نهان از خدا بترسد).

در اطاعت و فرمانبرداری از خدا شتاب کنید. سخن راست بگویید، امانت دار باشید که به نفع خود شماست. در چیزی که حلال و جایز نیست دخالت مکنید که به ضرر شماست.

امالی مفید، ص 157.

 

20. قال الامام الکاظم علیه السلام:

مَلْعُونٌ مِنَ اتَّهَمَ أَخاهُ مَلْعُونٌ مَنْ غَشَّ أَخاهُ مَلْعُونٌ مَنْ لَمْ يَنْصَحْ أَخاهُ مَلْعُونٌ مِنَ اغْتابَ أَخاهُ.

 

آنكس كه برادر دينى اش را متهم كند، ملعون است

و آنكس كه به مؤمن نيرنگ زند ملعون است

و آن كس كه به مؤمن نصيحت و خيرخواهى نكند ملعون است

و كسى كه غيبت مؤمن را بكند ملعون است.

بحار الانوار ج78ص333.